Auteur: Edgar Johannsmann
Publicatiedatum: 28 januari 2008

Vandaag berichtte het NOS journaal over de definitieve invoering van een nieuw Europees bankrekeningnummer voor particulieren en organisaties in het kader van de Single Euro Payment Area (SEPA). De invoering van zo'n nummer is op zich op langere termijn een goede zaak, maar men dient wel stil te staan bij de nadelen voor particulieren en organisaties.

Nadelen van een nieuw bankrekeningnummer

Invoering van een nieuw Europees bankrekeningnummer kent de volgende nadelen:

• Het nieuwe bankrekeningnummer is moeilijk te onthouden; het bestaat uit 18 cijfers! 
• Iedereen krijgt een nieuw bankrekeningnummer en dient dat aan al zijn financiële relaties te melden.
• Organisaties dienen bovendien al hun uitingen, zoals drukwerk, waarop hun bankrekeningnummer vermeld staat, te wijzigen. Dit brengt inspanning en kosten met zich mee.

Nummerportabiliteit cruciaal

In een brief d.d. 17 september jl. van Minister van Financiën Wouter Bos aan de Tweede Kamer, geeft hij aan de eenvoudige overstap van bank wel van belang te vinden, maar hij besluit zijn schrijven met de volgende passage: "Het lopende initiatief van de banksector om te komen tot een interne Euro betaalmarkt (Single Euro Payment Area ofwel SEPA) waaraan de Commissie refereert, behelst geen regelgeving op het gebied van overstapservice of nummerportabiliteit. Er kan dan ook niet verwacht worden dat SEPA een positieve invloed zal hebben op de mobiliteit van bankrekeninghouders".

De overheid dient zich te beseffen dat bovenstaande nadelen mede reden zijn dat men niet snel van bank wijzigt. Dit belemmert de concurrentie tussen banken. Als men al besluit tot invoer van een nieuw Europees bankrekeningnummer dat dient men dit volgens het principe van nummerportabiliteit te doen. Zo garandeert men burgers en organisaties dat zij deze kosten van een nieuw nummer slechts éénmalig hoeven te maken en daarna nooit weer.

Nummerportabiliteit zou, net als bij mobiele telefonie, een recht moeten zijn. Een bankrekeningnummer dient niet aan een bank, maar aan een (rechts)persoon te worden gekoppeld. De bank mag nooit rechthebbende op een nummer zijn! Dit is een misstand die tot op heden heeft bestaan, maar met de invoering van het nieuwe Europese bankrekeningnummer heeft de overheid de gelegenheid om dit voor eens en voor altijd recht te zetten. Als zij dit niet doet is dit een belangrijke gemiste kans op het gebied van verbetering van de mededinging.

Een (rechts)persoon dient meerdere bankrekeningen te kunnen hebben en deze naar believen afzonderlijk of allemaal tegelijk bij andere banken te kunnen onderbrengen. Dit verlaagt de overstapdrempel en verhoogt daarmee de concurrentie onder banken en daarnaast verlaagt het de administratieve overstapkosten voor de cliënt; men hoeft immers geen nieuw drukwerk e.d. te laten maken.

Het lijkt mij de taak van de Europese Unie om de belangen van bankcliënten te beschermen. Als de EU dit nalaat, dan mogen wij toch verwachten dat onze Minister van Financiën zich er op z'n minst hard voor maakt. Van dit laaste geeft de toon in zijn schrijven echter weinig blijk.