Zaak Duthler roept om wettelijke verankering beroep Organisatieadviseur

Auteur: Edgar Johannsmann Datum: 15 oktober 2009 Onlangs rispte er een onfris riekende zaak op in HP De Tijd. VVD senator Anne-Wil Duthler zou een dubbele pet op hebben en met haar eigen bureau Duthler Associates de afgelopen jaren 8,9 miljoen Euro aan overheidsgeld hebben getoucheerd met een grote opdracht voor de Belastingdienst en daarbij de aanbestedingsregels hebben overtreden. Het gaat hier om het Nederlands Taxonomie Project NTP. Daarenboven is de opdrachtgever niet tevreden over de resultaten van het project. En als klap op de vuurpijl wordt zij door HP De Tijd ook nog verdacht van belangenverstrengeling in andere dossiers die zij onder zich heeft.    Er vanuit gaande dat HP De Tijd grondig onderzoek heeft verricht voordat zij dit naar buiten bracht en vooropgesteld dat deze aantijgingen van HP De Tijd op waarheid berusten, dan bewijst deze zaak maar weer eens hoe belangrijk overheidsregulering van de advieswereld is. De overheid laat het op dit punt al jarenlang jammerlijk afweten. De auteur heeft hier al meerdere artikelen aan gewijd en ook het bestuur van de beroepsvereniging van organisatieadviseurs Ooa heeft zich hier reeds lange tijd hard voor gemaakt, echter tot op heden zonder gehoor in Den Haag. Iedereen in Nederland heeft het recht om zich organisatieadviseur of management consultant te noemen. Men schroeve slechts een messing plaat aan de gevel met de bureaunaam en de opdruk ‘organisatieadviseurs’ of het Engelstalig equivalent ‘Management Consultants’ en je bent ‘in business’. Dat is van de zotten; dat is vragen om ellende! In de tijden van privatisering, werd alle regulering aan de branches overgelaten onder het mom van zelfregulering, tenzij… Vervelend gevolg is dat het kwaad meestal al in ernstige vorm is geschied, op het moment dat men erachter komt dat zelfregulering niet werkt. In het geval van de organisatieadviesbranche zijn slechts zo’n kleine 6.000 van de naar verluid 90.000 ‘adviseurs’ georganiseerd onder de paraplu’s van ROA en Ooa. En wat wil nu helaas het geval; het bureau van Anne-Wil Duthler is geen lid van één van de vakverenigingen van organisatieadviseurs (ROA of Ooa). Zij en haar bureau vallen derhalve niet onder de gedragscode en het tuchtrecht, met als gevolg dat de vakorganisaties in dit soort gevallen machteloos langs de zijlijn dienen toe te zien hoe het beroep van organisatieadviseur voor de zoveelste keer reputatieschade oploopt.  Viel zij wel onder de gedragscode dan had zij voor zover hier te overzien minimaal één, edoch naar alle waarschijnlijkheid meerdere regels overtreden en zou zij door de Commissie van Toezicht ter verantwoording kunnen worden geroepen. Mijn vraag is wanneer de overheid nu eens gaat inzien dat zij een prominente rol dient te hebben in de regulering van maatschappelijk relevante beroepen. Waarom worden de beroepen van arts, psycholoog, advocaat en accountant wel maatschappelijk gereguleerd en het beroep van organisatieadviseur niet? Op de een of andere manier ziet men de eerstgenoemde beroepsgroepen als belangrijker of neemt men aan dat niet-regulering ervan tot grotere misstanden zou kunnen leiden dan bij (organisatie)adviseurs. In dit verband wordt veelal gesproken van het ‘publieke belang’ dat in het geding is. Dat organisatieadviseurs in mindere mate het publieke belang zouden kunnen raken dan de overige beroepen betwijfelt de auteur ten sterkste. Uiteraard besef ik me dat het voor de functie van Senator zo mogelijk nog belangrijker is om zich verre te houden van belangenverstrengeling, maar dit artikel behandelt nu eenmaal het vak van organisatieadviseur. Wettelijke erkenning en regulering zou de status van het beroep zeer ten goede komen en zou sterk helpen om het kaf van het koren te scheiden in de branche en misstanden als deze zaak Duthler te voorkomen of op z’n minst adequaat te kunnen sanctioneren. Nu is wat mij betreft de overheid aan zet… De auteur is lid van de Werkgroep Gedragscode van de Orde van organisatiekundigen en -adviseurs Ooa. Hij vertegenwoordigt hier echter niet het standpunt van de Ooa, maar schrijft dit artikel op persoonlijke titel.